Το παρόν κείμενο αποτελεί κατάθεση θέσεων και αρχών του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση, μίας πολιτικής συλλογικότητας που παλεύει για τα ψηφιακά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Το κείμενο αυτό είναι το σημείο αφετηρίας και αναφοράς για τη δημόσια δράση μας.
Η υπό συγκρότηση συλλογικότητα έχει ως σκοπούς :
1. Την ανατροπή των επιλογών που θέτουν οι κυρίαρχοι συσχετισμοί εξουσίας για την κοινωνία της πληροφορίας.
2. Την αλλαγή κεντρικών πολιτικών στην κοινωνία της πληροφορίας με βάση μία ριζοσπαστική πολιτική ατζέντα, που θα προκύπτει από την πρακτική των κοινωνικών κινημάτων και τις ανάγκες της κοινωνίας.
3. Τη μαχητική παρέμβαση στο δημόσιο διάλογο σε σχέση με τα ψηφιακά δικαιώματα και τις ελευθερίες πάνω στη βάση της πολιτικής αυτής ατζέντας.
4. Την παραγωγή λόγου και γνώσης, ώστε τα κοινωνικά κινήματα να δίνουν από καλύτερες θέσεις τους αγώνες για την πρόοδο της κοινωνίας της πληροφορίας σε συνθήκες ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Για την πραγματοποίηση των παραπάνω σκοπών κρίνουμε πως πρέπει να τεθούν προς συζήτηση στα κοινωνικά κινήματα και στην κοινωνία και προς διεκδίκηση απέναντι στους κυρίαρχους θεσμούς εξουσίας οι ακόλουθες σκέψεις, θέσεις και αρχές :
Νέες Τεχνολογίες και Κοινωνίες – Μια Σχέση [Αλληλεπίδρασης].
Η σχέση ανάμεσα στις τεχνολογίες και τις κοινωνίες είναι μία σχέση [αλληλεπίδρασης]. Από τη μία οι κοινωνίες εξελίσσουν τεχνολογίες ως μέσα για την επίτευξη σκοπών και από την άλλη η χρήση των τεχνολογιών από τους ανθρώπους συντελεί σε κοινωνικές αλλαγές. Εξαιτίας όμως του ότι οι σημερινές κοινωνίες είναι ιεραρχικές και διαστρωματωμένες, τόσο η επιλογή των σκοπών, που υπηρετεί η τεχνολογία, όσο και οι κοινωνικές αλλαγές, που συντελούνται, καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τα εκάστοτε κυριαρχικά στις κοινωνίες συμφέροντα. Συνεπώς, η τεχνολογία ως μέσο επίτευξης σκοπών και ως μοχλός κοινωνικής αλλαγής αποτελεί κρίσιμο αντικείμενο πάλης για τα κοινωνικά κινήματα στο δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση.
Η Τεχνολογία ως Μέσο για την Κοινωνική Απελευθέρωση.
Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών δημιουργούν τις προϋποθέσεις τόσο για νέες μεθόδους και τακτικές κυριαρχίας και ανταγωνισμού πάνω στις κοινωνίες όσο και, την ίδια ώρα, για νέες δυνατότητες και προοπτικές για τη συνεργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, την πολιτική συμμετοχή και την κοινωνική απελευθέρωση. Οι προοπτικές αυτές θέτουν υπό αμφισβήτηση τις υπάρχουσες σχέσεις κυριαρχίας και δημιουργούν ελπίδα για ένα μέλλον πέρα από τον καπιταλισμό. Σε συνάρτηση με αυτές τις δυνατότητες και προοπτικές οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών βρίσκονται στην καρδιά εκρηκτικών κοινωνικών αλλαγών, που συντελούνται σήμερα τόσο σε τοπικό όσο και παγκόσμιο επίπεδο.
Η Διαμόρφωση και Εφαρμογή των Σύγχρονων Τεχνολογιών ως Κρίσιμο Πεδίο Πάλης.
Η πραγμάτωση των απελευθερωτικών προοπτικών των σύγχρονων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών δεν εναπόκειται σε μία αναπόδραστη αλληλουχία ιστορικών γεγονότων αλλά στην ανθρώπινη συλλογική δράση. Τα κινήματα, που αγωνίζονται για την κοινωνική απελευθέρωση, οφείλουν να αναγνωρίσουν τη διαμόρφωση και εφαρμογή των τεχνολογιών αυτών ως ένα κρίσιμο πεδίο πάλης. Ο στόχος της συλλογικής μας δράσης θα πρέπει να είναι διττός, δηλαδή να κατευθύνεται τόσο προς την πραγμάτωση τέτοιων απελευθερωτικών προοπτικών όσο και προς την καταπολέμηση τεχνολογικών επιλογών, που ενισχύουν την κυριαρχία μέσα στις κοινωνίες.
Οι Θέσεις/Αρχές Μας
Στο δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση θέτουμε προς συλλογική διεκδίκηση τις ακόλουθες θέσεις/αρχές για την κοινωνία της πληροφορίας :
1. Δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των υλικών και τεχνικών υποδομών της κοινωνίας της πληροφορίας.
[Οι υλικοτεχνικές υποδομές, που καθιστούν δυνατή την ύπαρξη της κοινωνίας της πληροφορίας, είναι κυρίως τα δημόσια δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, το απαραίτητο υλισμικό/λογισμικό και τα σχετικά τεχνικά πρότυπα. Η ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση και συμμετοχή στην κοινωνία της πληροφορίας προϋποθέτει την απερίσπαστη και χωρίς τεχνητούς περιορισμούς χρήση τους από το κοινωνικό σύνολο. Μία τέτοια λοιπόν χρήση μπορεί μόνο να εξασφαλιστεί μέσα από τη θεμελίωση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των υλικοτεχνικών αυτών υποδομών και την διαχείρισή τους από την ίδια την κοινωνία.]
2. Ελεύθερη ροή και πρόσβαση στην πληροφορία, τη γνώση και τον πολιτισμό.
[Στη σημερινή εποχή ο,τιδήποτε μπορεί να μετατραπεί σε ψηφιοποιημένη πληροφορία. Το σύνολο σχεδόν της ανθρώπινης μνήμης και γνώσης ρέει στα σύγχρονα δίκτυα επικοινωνιών. Η ελεύθερη ροή και η πρόσβαση σε αυτή αποτελεί προαπαιτούμενο και εγγύηση για την ανάπτυξη της ανθρώπινης δημιουργικότητας, την παραγωγή ουσιώδους και αδέσμευτης γνώσης και πολιτισμού, την κοινωνική απελευθέρωση και τη γενικότερη ανθρώπινη πρόοδο.]
3. Η Ελευθερία Έκφρασης ως Διευρυμένο Δικαίωμα στην Ψηφιακή Εποχή
[Η κοινωνία της πληροφορίας αποτελεί έναν καινοφανή “χώρο” δημόσιας επικοινωνίας. Η ανάδειξη των προοπτικών της προϋποθέτει τη θεμελίωση ενός διευρυμένου δικαιώματος των ανθρώπων στην ελευθερία της έκφρασης. Η υπάρχουσα κοινωνική κουλτούρα και πρακτική αλλά και το θεσμισμένο πλαίσιο κανόνων σε σχέση με τα όρια της ελευθερίας έκφρασης κρίνονται μη κατάλληλα να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες και η διεύρυνσή τους πρέπει να θεωρείται αναγκαία.]
4. Καμία επιτήρηση στη ζωή μας.
[Σε κοινωνίες, όπου η επιστήμη και η τεχνολογία θα υποτάσσονταν στις ανάγκες και στις επιθυμίες των ανθρώπων και των κοινωνιών, οι τεχνολογίες επιτήρησης θα ήταν ένα παράλογο, αντικοινωνικό φαινόμενο. Σήμερα όμως που η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας υπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες και τους σκοπούς του κυρίαρχου οικονομικού – πολιτικού συστήματος εξουσίας και όχι τις δικές μας, οι τεχνολογίες επιτήρησης βρίσκονται σε εκρηκτική άνθηση. Απορρίπτουμε κάθε χρήση της τεχνολογίας για την επιτήρηση των ανθρώπων, θεωρώντας πως υποβαθμίζει τους ανθρώπους σε αντικείμενα και τους μεταχειρίζεται ως μέσα και όχι ως αυτοσκοπό. Εκλαμβάνουμε δε ως επιτήρηση την οποιαδήποτε καταγραφή δεδομένων με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι δυνατή η αντιστοίχισή τους σε κάποιο φυσικό πρόσωπο ή ομάδα προσώπων.]
Η Μορφή της Οργάνωσής Μας
Θεωρούμε ως πολύ σπουδαία τη μορφή, με την οποία οργανώνουμε την συλλογική μας έκφραση και δράση, με τρόπο ώστε να συνδυάζεται η ισοτιμία, η αυτονομία και η δημιουργικότητα κάθε συμμετέχοντος με την αποτελεσματικότητα, τη συνέπεια και τη διάρκεια στη δράση της συλλογικότητας. Γι’ αυτό επιλέγουμε τις αντιιεραρχικές και οριζόντιες δομές οργάνωσης και την άμεση δημοκρατία με αποφασιστικό όργανο της ομάδας τη Γενική Συνέλευση και με ευέλικτες ομάδες εργασίας, όταν και όπου προκύπτει ανάγκη.
The present text encompasses the central aims and principles of the Digital Liberation Network, a political community fighting for digital rights and freedoms. It represents the manifesto for our public action.
Digital Liberation Network’s Manifest in English
Our community has the following general aims :
1. To overturn the policies imposed on the information society by dominant power relations.
2. To change the central policies in regard to the information society on the basis of a radical political agenda arising out of social movements’ practices and social needs.
3. To get actively involved in the public debate on digital rights and freedoms for the purpose of promoting the political agenda mentioned above.
4. To generate information, ideas and knowledge and make them available to the social movements, so that they are able to fight from better positions for the progress of the information society in conditions guaranteeing freedom and social justice.
We also believe that the following issues have to be brought into attention and under discussion in our movements and at the forefront of our struggles against dominant power relations :
New Technologies & Societies – An Interactive Relationship.
The relationship between technology and society could best be described as interactive. On the one hand societies develop technologies as means to attain aims and on the other hand use of these technologies by the people contributes to social change. Nevertheless, due to the fact that modern societies are hierarchical and stratified, both the choice of the aims that technology serves and the social changes that take place are to a large extent determined by the interests dominant each time. As a result, technology as a means of achieving goals and changing society is therefore for us a crucial field of struggle for social liberation.
Technology as a Means for Social Liberation.
Modern information and communication technologies establish the conditions for both novel methods and practices of domination and, at the same time, new potential and new perspectives regarding cooperation and mutual aid between people, political participation and social liberation. It is these perspectives that bring under dispute dominant power relations and create hope for a future beyond capitalism. Due to such a potential modern information and communication technologies are an important factor in rapid social changes taking place both locally and globally.
The Development and Use of Modern Technology as a Crucial Field of Social Struggle
The realization of the liberating potential of modern information and communication technologies will not happen as a result of a pre – determined course of events but will depend on collective human action. Movements in the struggle for social liberation should perceive the development and use of modern technology as a crucial field of social struggle. The aim of our collective action has to be twofold, i.e. to direct towards the realization of such a liberating potential and to fight against technological choices that perpetuate and amplify dominance in societies.
Our Principles and Aims
Struggling towards social liberation we put forth the following demands in the context of the information society :
1. Public / social character of the material and technical infrastructure of the information society.
[The material/technical infrastructure that comprises the basis of the information society consists primarily of the public electronic communications networks, the necessary hardware/software and the relevant standards. The free and equal access and participation in the information society presupposes its usage without any impediments and/or artificial restrictions by the general public. Such kind of usage may only be guarranteed, if the public / social character of the infrastructure and its management by society itself is established.]
2. Free flow and access to information, knowledge and culture.
[Today everything can be transformed into digitized information. The whole of human memory and knowledge flows through modern communication networks. Free flow and access to these is both a prerequisite and a guarantee for the progress of human creativity, the production of unfettered knowledge and culture, for social liberation and the general progress of humanity.]
3. Freedom of Expression as an Expanded Right in the Digital Era.
[The information society is a novel field of public communication. The realization of its potential presupposes the establishment of an expanded peoples' right on freedom of expression. The existing social culture and practice and the relevant legal framework, as today in force, are in disharmony with arising conditions and, therefore, have to be expanded.]
4. No Surveillance in our Lives.
[In societies where science and technology would serve societal needs and desires, technologies of surveillance would be characterized as an irrational and antisocial phenomenon. However, today where scientific and technological development serves to a large extent more the needs and aims of the dominant politico - economic system of power than ours, technologies of surveillance flourish. We reject any usage of technology in the surveillance of people, because we believe that this degrades people to the level of objects and perceives them as means instead of as causes for their own sake. Furthermore, we understand as surveillance any collection and processing of data in a way which makes possible the identification of a certain person or group of persons]
Our Mode of Organisation
We consider the way that we organise our collective expression and action as a very important issue. Our aim is to choose the mode of organisation that combines in the best way the equality, autonomy and creativity of each participant in the group with the efficiency, consistency and durability of our activities. That is why we choose the anti – hierarchical, horizontal and direct democratic modes of organisation, placing our general assembly as the field of our decision procedures and building flexible work groups, whenever needed.
